Δεν παίζεις με ποιότητα

Στην προσπάθεια της να κατευνάσει τις αντιδράσεις των φοιτητών, η Κεραμέως αναβάλει την ψήφιση του νομοσχεδίου, που αφορά την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση για το πρώτο τρίμηνο του 2020. Παράλληλα  δύο βδομάδες πριν τις γιορτές θέτει προς διαβούλευση έναν νόμο με κεντρικό άξονα την αξιολόγηση των ιδρυμάτων, που θα ελέγχεται από μια κυβερνητικά διορισμένη «ανεξάρτητη» αρχή και θα συνδέεται άμεσα με την χρηματοδότηση. Αυτό δείχνει πως το υπουργείο αντιλαμβάνεται τόσο την ένταση όσο και την έκταση των αντιδράσεων που υπήρχαν από τους φοιτητές όλο το προηγούμενο διάστημα , κόντρα σε ένα νεοφιλελεύθερο σχέδιο ,που συνεχίζει στον ίδιο δρόμο που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ,  και ως στόχο έχει ένα πανεπιστήμιο »σύγχρονο» ,που ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του στις επιχειρήσεις. Ο νόμος περί αξιολόγησης όμως δεν μας εκπλήσσει καθόλου. Η νέα δημοκρατία ανέκαθεν επέλεγε να ντύνει τις πολιτικές  τις με ωραίες λέξεις όπως »εκσυγχρονισμός», »ανταγωνιστικότητα». Στο πλαίσιο λοιπόν αυτής της συμμόρφωσης των ιδρυμάτων με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ορίζει την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης , μία »ανεξάρτητη αρχή» της οποίας ο ρόλος θα είναι η διαχείριση της χρηματοδότησης σύμφωνα με την αξιολόγηση κάθε ιδρύματος και ο πρόεδρος της θα ορίζεται από το υπουργείο. Αυτός ο θεσμός όχι απλά δεν πατάσσει την γραφειοκρατία , αλλά λειτουργεί στα πλαίσια της αντιδημοκρατικότητας, της κατάργησης του αυτοδιοίκητου και χωρίς κανένα αντικειμενικό κριτήριο, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένα πανεπιστήμιο πλήρως εναρμονισμένο στις επιταγές της κυβέρνησης ,η οποία θέλει να εγκαθιδρύσει την νεοφιλελεύθερη κανονικότητα πειθαρχίας και συμμόρφωσης σε όλες τις δομές της κοινωνίας.

Ενώ λοιπόν τα πανεπιστήμια έχουν υποστεί τεράστιες περικοπές στην χρηματοδότηση, η κυβέρνηση εξαγγέλλει επιπλέον  μειώσεις με το 80 % της υπάρχουσας  χρηματοδότησης να εξαρτάται από κριτήρια όπως ο συνολικός αριθμός εγγεγραμμένων φοιτητών ανά πρόγραμμα σπουδών, το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος σπουδών ανά φοιτητή για κάθε πρόγραμμα σπουδών, η διάρκεια των προγραμμάτων, το μέγεθος και η γεωγραφική διασπορά του ιδρύματος. Ενώ με το 20% να έχει πάρει την μορφή bonus, τα ιδρύματα θα ανταγωνίζονται σε ποιότητα και αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, ερευνητική δραστηριότητα και δράσεις εξωστρέφειας του ιδρύματος.

Το όργανο λοιπόν που θα ελέγχει αυτά τα κριτήρια και άρα θα κατανέμει την χρηματοδότηση είναι ο ΕΘΑΑΕ. Θα είναι το όργανο που θα επιβάλλει την γενικότερη στρατηγική της κυβέρνησης στα ΑΕΙ καθώς θα ελέγχει την εσωτερική αξιολόγηση των ιδρυμάτων και θα επιβάλλει την εφαρμογή κριτηρίων για το 20% που είναι ποσοστό ζωτικής σημασίας για τα ήδη υποχρηματοδοτούμενα ιδρύματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως κριτήριο θα καθιστά η σχέση εισακτέων-αποφοίτων σε κάθε σχολή. Αυτό θα οδηγήσει σε διαγραφές φοιτητών και μείωση εισακτέων, που αφενός συνεπάγεται πως πολλοί από εμάς θα αποκλείονταν από την ανώτατη εκπαίδευση και αφ’εταίρου δημιουργεί ένα πανεπιστήμιο για λίγους και απόλυτα πειθαρχημένους φοιτητές-μαθητές επιπέδου πανελληνίων. Οπότε η μείωση της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων, θα καθίσταται κίνητρο για τις διοικήσεις των σχολών, να πιέζουν τους φοιτητές να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται ή αν δεν το κάνουν να προχωρούν σε διαγραφές. Εφόσον λοιπόν το όργανο αυτό είναι άμεσα κατευθυνόμενο από την κυβέρνηση (μέσω του διορισμού κυβερνητικού προέδρου) και δεν ελέγχεται από κανέναν την ώρα που συγκεντρώνει τόση εξουσία, καθιστά τον ρόλο του αντιδημοκρατικό καθώς από την μία δεν δίνει τον λόγο σε ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα να αποφασίσει για τον τρόπο λειτουργίας της και από την άλλη λειτουργεί απειλητικά προς την λειτουργία των ιδρυμάτων, εάν αυτά δεν συμμορφωθούν στις κυβερνητικές επιταγές. Θέτοντας λοιπόν τα ιδρύματα σε μία ακραία ανταγωνιστική τροχιά μεταξύ τους για την κάλυψη των λειτουργικών τους αναγκών, ωθεί τα πανεπιστήμια που δεν θα καταφέρνουν να πληρούν τα κριτήρια, σε αναζήτηση ανεξάρτητων πόρων με την μορφή επενδύσεων από επιχειρηματίες.

Την ίδια στιγμή, η ΕΘΑΑΕ ως το κατεξοχήν συγκεντρωτικό όργανο που επιτελεί το μοχλό επιβολής του στρατηγικού σχεδιασμού της ΝΔ στα πανεπιστήμια, έρχεται να μας δείξει τι σημαίνει ποιότητα και εκσυγχρονισμός για την νέα δημοκρατία. Ένας « εκσυγχρονισμός και μια ποιότητα » που θα επιβάλλεται εκβιαστικά στα ιδρύματα μέσω κριτηρίων για την λήψη του 20% της χρηματοδότησης. Πιο συγκεκριμένα για να λαμβάνουν αυτό το ποσοστό, τα ιδρύματα θα πρέπει να εξασφαλίζουν την ποιότητα και αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, σύμφωνα πάντα με τις υποδείξεις της ΕΘΑΑΕ. Ποιότητα όμως για την ΝΔ σημαίνει εναρμόνιση με τις επιταγές του κεφαλαίου. Συνεπώς, τα προγράμματα σπουδών θα πρέπει να δομούνται έτσι ,ώστε να εξασφαλίζουν τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας και όχι την εργασιακή προοπτική των αποφοίτων. Οπότε τα προγράμματα σπουδών θα πρέπει να κινούνται με γνώμονα τις γνώσεις που είναι απαραίτητες για το κεφάλαιο στην δεδομένη συγκυρία. Μιας και αυτό θα αποτελεί κριτήριο για την χρηματοδότηση, αντιλαμβανόμαστε ότι τα πανεπιστήμια σε μια συγκυρία που σε πολλά σημεία υπολειτουργούν , θα είναι αναγκασμένα να κινηθούν σε αυτό το πλαίσιο προκειμένου να αξιολογηθούν καλύτερα και να λάβουν την χρηματοδότηση.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια επιβολής μιας αποτελεσματικής εκπαιδευτικής διαδικασίας, κριτήριο αξιολόγησης θα συνιστά και η πορεία επαγγελματικής απορρόφησης των αποφοίτων. Έτσι ,λοιπόν τα ιδρύματα θα οδηγηθούν σε ένα πλαίσιο άκρατου ανταγωνισμού, κατά το οποίο υποβαθμίζεται σημαντικά η ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης. Καθώς, ένα τέτοιο μέτρο αντιμετωπίζει τους φοιτητές ως εξαγώγιμο προϊόν, το οποίο δεν χρειάζεται να έχει μια καθολική γνώση του αντικείμενου , αλλά εκείνο το πακέτο γνώσεων που είναι απαραίτητο στις τωρινές απαιτήσεις της αγοράς εργασίας. Μέσα από αυτήν την διαδικασία τα πτυχία μας κινούνται σε μια χαρακτηριστική υποβάθμιση και κατ’ επέκταση η εργασιακή μας προοπτική μπαίνει στο στόχαστρο, καθώς  το πτυχίο παίρνει την μορφή εξειδικευμένης γνώσης, εναρμονισμένης με τις πρόσκαιρες διακυμάνσεις μιας  αγοράς , που όταν αλλάξει , οι απόφοιτοι θα είναι έκθετοι και θα πρέπει να μπουν σε μια διαδικασία επανακατάρτισης μέσα από ένα αέναο κυνήγι δεξιοτήτων.

Την ίδια στιγμή, στα ίδια πλαίσια επιβολής  μιας αποτελεσματικής και ποιοτικής εκπαιδευτικής διαδικασίας , η ΝΔ επιτάσσει τόσο την ομαλή και απρόσκοπτη  λειτουργία του πανεπιστημίου όσο και την επιβολή μιας συγκεκριμένης καθημερινότητας στους φοιτητές . Αυτή η επιβολή προφανώς, δεν έρχεται σε κενό χρόνο. Η νέα δημοκρατία θέλει να διαμορφώσει ένα κοινωνικά «υγιές» σώμα το οποίο δεν θα παρεκκλίνει από τις επιβαλλόμενες συμπεριφορές και θα δέχεται αδιαμαρτύρητα την νεοφιλελεύθερη επίθεση σε όλα τα επίπεδα. Σε αυτή την επιδίωξη δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνεται και η λειτουργιά των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων ώστε να διεξαχθεί απρόσκοπτα η επιχειρηματικοποίηση τους. Προφανώς οι φοιτητικές διεκδικήσεις καταλήγουν να είναι μη αποδεκτές συμπεριφορές , ειδικά όταν «χαλάνε» την ομαλότητα της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας. Άλλωστε, όπως δήλωσε και η ίδια η υπουργός , οι καταλήψεις ως έκνομες ενέργειες θα χτυπιούνται , με την εφαρμογή του νόμου. Δείχνοντας εν τέλει πως περιστατικά όπως αυτό της ΑΣΣΟΕ δεν ήταν συγκυριακά, αλλά πιστή εφαρμογή της κανονικότητας που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση.

Η αξιολόγηση της ΝΔ ,λοιπόν, σε καμιά περίπτωση δεν είναι βασισμένη σε αντικειμενικά κριτήρια αλλά βαδίζει σε μια συγκεκριμένη ιδεολογική νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση που συνεπάγεται είσοδο του ιδιωτικού κεφαλαίου στα πανεπιστήμια, σχέσεις μεταξύ πανεπιστημίων που βασίζονται στον άκρατο ανταγωνισμό και τελικά υποβάθμιση των πτυχίων. Το κυνήγι της χρηματοδότησης από τα πανεπιστήμια δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από το σχέδιο της κυβέρνησης να αλλάξει ριζικά το πανεπιστήμιο ως κοινωνικό χώρο και εστία αμφισβήτησης προβληματισμού. Να το μετασχηματίσει ,ουσιαστικά, σε χώρο στείρας και εξειδικευμένης γνώσης που μόνο στόχο θα έχει την παραγωγή έρευνας και ανθρώπινου δυναμικού αποκλειστικά για τις ανάγκες του κεφαλαίου. Αυτό φαίνεται από το πώς αναφέρεται η έρευνα ως κριτήριο αξιολόγησης μέσα στο νομό . Προφανώς η κυβέρνηση θέλει να μετατρέψει τα κέντρα έρευνας σε παραγωγικές μονάδες που καμιά σχέση δεν θα έχουν με παραγωγή έργου ,που έχει να κάνει με κάλυψη κοινωνικών αναγκών. Οπότε όσο και να προσπαθεί η κυβέρνηση να πείσει πως αυτός ο νόμος έρχεται να αναβαθμίσει την ποιότητα των σπουδών μας και να διαμορφώσει ένα «σύγχρονο» πανεπιστήμιο με βάση τις επιταγές του κεφαλαίου, εμείς απαντάμε πως οι πραγματικές ανάγκες ενός σύγχρονου πανεπιστημίου είναι η αύξηση της χρηματοδότησης και όχι η εύρεση τρόπων για την συνεχή μείωση της , η σύνδεση του με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και όχι τις ανάγκες των επιχειρήσεων που αποσκοπούν στο κέρδος μέσω της έρευνας και η διαμόρφωση ενός πολύπλευρα καλλιεργημένου αποφοίτου με θωρακισμένο πτυχίο και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα και όχι ενός απόλυτα πειθαρχημένου υποκειμένου ! 

Κανένα νομοσχέδιο που υποβαθμίζει τη δωρεάν και δημόσια παιδεία! 

ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΌΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΙΣ  12:30 ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/01 

“Bytes Δημοκρατίας”

Τις τελευταίες εβδομάδες, πριν τις διακοπές, είχε ανακύψει έντονο στη σχολή μας το ζήτημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, με αποκορύφωμα την κουβέντα που προέκυψε στην τελευταία συνέλευση του φοιτητικού μας συλλόγου. Στο πλαίσιο αυτό προτάθηκε η χρήση της πλατφόρμας Zeus και ήδη στην τελευταία συνέλευση αναλωθήκαμε στον εντοπισμό τυχόν τεχνικών κενών στο σύστημα αυτό. Η ουσία όμως για εμάς βρίσκεται πολύ μακριά από αυτό, καθώς ακόμα και με ένα ιδανικό σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, θα επιλέγαμε τη διαδικασία της συνέλευσης. 

Η συνέλευση, σαν διαδικασία αμιγώς αμεσοδημοκρατική, εξασφαλίζει ότι άτομα με διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις προσέρχονται στον ίδιο χώρο και συζητούν, ανταλάσσουν απόψεις και μέσω αυτής της διαδικασίας καταλήγουν σε αποφάσεις. Πιστεύουμε ότι η ουσία και η πραγματική δύναμη της δημοκρατίας, δεν βρίσκεται στη ψήφιση απλά κάποιων πλαισίων, αλλά στον διάλογο, στην αντιπαράθεση και στη συζήτηση για όσα συμβαίνουν και μας αφορούν. Πιστεύουμε ότι μόνο εντός της συνέλευσης μπορεί ο οποιοσδήποτε να ακούσει, όχι μόνο το οποιοδήποτε πλαίσιο, αλλά να ακούσει λόγο και αντίλογο για κάθε ένα από αυτά από κάθε άτομο που τα εκπροσωπεί, καθώς και να ρωτήσει ο ίδιος λεπτομέρειες και να εκφράσει τις σκέψεις του. Να ακούσει αντιλήψεις και απόψεις που θα τον προβληματίσουν,αλλά και να θέσει ο ίδιος επιπλέον παραμέτρους στα ζητήματα που συζητιούνται. Να γνωρίσει άτομα και να κάνει ενδιαφέρουσες συζητήσεις που ενδεχομένως υπό άλλες συνθήκες να μην είχε την ευκαιρία.

Πιστεύουμε ότι μία οποιαδήποτε απόφαση ενός συλλογικού οργάνου αποκτά πολύ μεγαλύτερη ισχύ και είναι πολύ πιο δημοκρατική, όταν προκύπτει από μία ανοιχτή διαδικασία διαλόγου, διότι μόνο μέσω αυτής τίθεται σε ανοιχτή και άμεση αμφισβήτηση από όλους τους συμφοιτητές μας κάθε πλαισίου. Διότι θεωρούμε ότι ουσιαστική γνώμη για τα πλαίσια δε διαμορφώνουμε διαβάζοντας τα εκάστοτε bullet, αλλά ακούγοντας τους εισηγητές τους να τοποθετούνται γι αυτά, να απαντούν σε ερωτήσεις και να δέχονται κριτική. Θεωρούμε επίσης ότι την εποχή που ο διάλογος και η συμμετοχή κοινωνικών ομάδων στη διαμόρφωση και τη λήψη αποφάσεων εξασθενεί και μετατίθεται μακριά από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, έχουμε την υποχρέωση να δημιουργήσουμε εστίες διαλόγου. Την εποχή της μετατόπισης της δημοκρατίας από συλλογικά όργανα και του διαλόγου από πλατείες και συνελεύσεις, σε σχόλια μέσα από κοινωνικά δίκτυα χωρίς πραγματικό αντίκτυπο, έχουμε την υποχρέωση να διαφυλάξουμε και να απαιτήσουμε περισσότερη συμμετοχή, περισσότερο διάλογο και όχι να τα υποβαθμίσουμε στο πάτημα ενός κουμπιού από τον καναπέ μας.

Δεν πρέπει παράλληλα να ξεχνάμε, ότι οι φετινές συνελεύσεις στάθηκαν αφορμή να προσέλθουν πολλά άτομα που ίσως να προσέρχονταν για πρώτη φορά, να συζητήσουν, να εκφράσουν την άποψη τους και κυρίως στάθηκαν αφορμή προβληματισμού και δημιούργησαν εστίες διαλόγου εντός και εκτός του αμφιθεάτρου, πριν και κατά τη διάρκεια της συνέλευσης, κάτι που δε δύναται να εξασφαλίσει κανένα κλικ σε ένα παράθυρο υπολογιστή. Και φυσικά δεν αγνοούμε και δεν πρέπει να αγνοούμε τα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν στην υπάρχουσα διαδικασία. Ωστόσο, είναι διαφορετικό να αναζητούμε τρόπους να βελτιωθεί η υπάρχουσα διαδικασία και άλλο να προτείνουμε τρόπους αποδυνάμωσης και μηδενισμού της. 

Για εμάς εντέλει είναι πολύ σημαντικό ο καθένας να νιώθει κομμάτι της συνέλευσης, και όχι να νιώθει πως η συνέλευση ανήκει σε λίγους και ειδικούς.

Κάτω τα χέρια από το άσυλο! | Κάλεσμα στην πορεία 8/8

Μέσα του καλοκαιριού η κυβέρνηση προχώρησε σε εξαγγελίες του προγράμματός της και σε άμεση εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της. Η επίθεση στο πανεπιστημιακό άσυλο, της οποίας τον δρόμο είχε ανοίξει ο νόμος Διαμαντοπούλου και συνέχισε η απερχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με το πόρισμα Παρασκευόπουλου και το νόμο Γαβρόγλου, έχει οξυνθεί και η κατάργηση του ασύλου βρίσκεται προ των πυλών. Η Υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, έχει καταστήσει σαφείς τις προθέσεις της κυβέρνησης για την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και την εισχώρηση του ιδιωτικού κεφαλαίου σε αυτά, καθιστώντας το Πανεπιστήμιο μοχλό της οικονομικής ανάπτυξης του κράτους. Προκειμένου να συμβούν τα παραπάνω η κατάργηση του ασύλου αποτελεί το κύριο προαπαιτούμενο. Ενδεδυμένο με τον μανδύα της πάταξης της εγκληματικότητας, του ναρκεμπορίου, της ανομίας στους  χώρους των πανεπιστημίων το αντιλαϊκό αυτό νομοσχέδιο κατατίθεται για μία fast – track ψήφιση στην περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, όπου οι φοιτήτριες, οι φοιτητές, ο λαός δύσκολα θα αντιδράσουν για κάτι που υποβαθμίζει πλήρως τους όρους φοίτησης, την ζωή μέσα στα Πανεπιστήμια, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών μέσα στις σχολές. Δεν είναι, λοιπόν, η περιφρούρηση της νομιμότητας στους χώρους γύρω από τις σχολές το κίνητρο για την εξαγγελλόμενη κατάργηση του ασύλου. Η κυβέρνηση θέλει να μας αφοπλίσει, να εμποδίσει οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης απεναντί της.

Παρολ’ αυτά, η αντίδραση του κόσμου, ενάντια στην κατάργηση του ασύλου, ήταν άμεση και μαζικότατη. Στην πορεία που πραγματοποιήθηκε στις 23/7 ένας μεγάλος αριθμός φοιτητών/τριών, εργαζομένων, καταπιεσμένων έδωσε το παρόν υπερασπίζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο και δηλώνοντας την δυσαρέσκεια, την οργή και την αντίθεσή του στα υπόλοιπα νεοφιλελεύθερα μέτρα που θα υποβαθμίσουν περαιτέρω ή/και θα καταργήσουν τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας (εταιρίες στις σχολές, ν+2, πειθάρχηση). Οι φοιτητικοί σύλλογοι των σχολών άσκησαν όλο αυτό το διάστημα πίεση στα όργανα των πανεπιστημίων να εξαγγείλουν την εναντίωση τους στην αντιλαϊκη πολιτική της κυβέρνησης.

Το άσυλο κατακτήθηκε ύστερα από φοιτητικούς και λαϊκούς αγώνες ενάντια σε δικτατορικά καθεστώτα και νομιμοποιήθηκε ως χώρος προστασίας των κινητοποιήσεων από την αστυνομική παρέμβαση. Παρά το γεγονός ότι διανύουμε την καλοκαιρινή περίοδο καθημερινά δείχνουμε οι φοιτητές και οι φοιτήτριες ότι δεν θα αφήσουμε να περάσει το νομοσχέδιο για την κατάργηση του ασύλου, θα αντισταθούμε με κάθε τρόπο, κάθε ώρα. Και αυτό γιατί το Πανεπιστήμιο αποτέλεσε και αποτελεί πυρήνα αντίστασης, πυρήνα φοιτητικών, λαϊκών και εργατικών αγώνων. Το άσυλο είναι ο χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών, πολιτικών απόψεων και ιδεολογιών και κοινωνικοποίησης· είναι το μέρος όπου οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μέσα από ελεύθερες συλλογικές διαδικασίες αποφασίζουμε για τους όρους των σπουδών μας, διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, αντιταστεκόμαστε  στην εφαρμογή μέτρων που δυσχαιρένουν τις ζωές μας. Το άσυλο ανήκει στο λαό, σε κάθε καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας του οποίου η φωνή δεν μπορεί να ακουστεί πουθενά εκτός από τους χώρους του πανεπιστημιακού ασύλου.

Η κυβέρνηση, με την κατάργηση του ασύλου δεν ενδιαφέρεται για την επικράτηση της νομιμότητας εντός των πανεπιστημίων. Στοχεύει στην απαλλαγή των σχολών από κάθε είδους κινηματικής αντίστασης, την δίωξη και την φίμωση όσων δρουν πολιτικά στις σχολές (συνδικαλιστών/συνδικαλιστριών, ανένταχτου πολιτικοποιημένου κόσμου), την πειθάρχηση των φοιτητών/ τριών. Με την θέσπιση του πλαφόν ν+2 χρόνων για την περάτωση των σπουδών, αποσκοπεί στην εντατικοποίηση της φοίτησης, τις μαζικές διαγραφές και την εξάντληση των φοιτητών/τριών εργαζομένων θέτοντας περισσότερους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση και την γνώση. Η εισχώρηση των εταιριών και του ιδιωτικού κεφαλαίου για έρευνα στο Πανεπιστήμιο υποβαθμίζει σχολές με καθαρά θεωρητικό αντικείμενο και κατευθύνει την γνώση προς τις ανάγκες του κεφαλαίου και της αγόρας. Ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της παιδείας τείνει να καταργηθεί πλήρως. Το Πανεπιστήμιο θα αποτελεί έναν χώρο για λίγους κι εκλεκτούς αφαιρώντας από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας το απαραβίαστο δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση και την παιδεία.

Απέναντι στις παραπάνω πολιτικές στοχεύσεις, εμείς, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, υπερασπιζόμαστε το πανεπιστημιακό άσυλο, δεν επιτρέπουμε την είσοδο του ιδιωτικού κεφαλαίου στις σχολές, εναντιωνόμαστε στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση των ζωών μας. Καταγγέλλουμε την συντηρητική αφήγηση που διαστρεβλώνει τα γεγονότα και προκαλεί μία τρομοϋστερια στην κοινωνία σχετικα με την βία και την ανομία στους χώρους του Πανεπιστημίου. Υπερασπιζόμαστε το άσυλο όχι μόνο ως άσυλο ιδεών, αλλά κυρίως ως άσυλο πρακτικών: πρακτικών που διαρρηγνύουν την κανονικότητα, που δημιουργούν αντιπαραδείγματα, που μοιράζονται τη γνώση και γεννάνε συνειδήσεις. Αγωνιζόμαστε για μία γνώση κοινωνικά χρήσιμη, για ένα Πανεπιστήμιο που θα μας χωράει όλους και όλες, ένα Πανεπιστήμιο όπου θα ακούγεται η φωνή μας, η φωνή των φοιτητών/τριών, των εργαζομένων, των καταπιεσμένων και των περιθωριοποιημένων την οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να σωπάσει.

Καλούμε στην κινητοποίηση για την υπεράσπιση του ασύλου την Πέμπτη 8 Αυγούστου και ώρα 18.00 στα Προπύλαια!

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για το νομοσχέδιο κατάργησης του ασύλου

Σε λιγότερο  από δύο βδομάδες στη διακυβέρνηση της χώρας, η Νέα Δημοκρατία έχει ήδη ξεκινήσει να εφαρμόζει τις σκληρά νεοφιλελεύθερες πολιτικές της. Δεν είναι τυχαίο πως το πρώτο νομοσχέδιο που καταθέτει η νέα κυβέρνηση σχετίζεται με τις αναδιαρθρώσεις στον τομέα της παιδείας, με βασικό κόμβο την κατάργηση του ασύλου, μία αλλαγή που είχε ήδη προετοιμάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με το πόρισμα Παρασκευόπουλου. Η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία αλλά αποτελούσε έναν από τους βασικούς πυλώνες της προεκλογικής της εκστρατείας. Η αλλαγή αυτή δεν γίνεται σε κενό χρόνο, αλλά δίνει το έναυσμα για μία σειρά αλλαγών στον τομέα της παιδείας, που θέτουν το πανεπιστήμιο στο κέντρο της επιχειρηματικότητας. Η Υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, με δηλώσεις της, έχει καταστήσει σαφή την κατεύθυνση της ΝΔ όσον αφορά το Πανεπιστήμιο ως μοχλό οικονομικής ανάπτυξης της χώρας και πεδίο εμπλοκής του ιδιωτικού κεφαλαίου, στόχευση που για να πραγματοποιηθεί προϋποθέτει την κατάργηση του ασύλου. Η επιλογή της κυβέρνησης να καταθέσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εν μέσω καλοκαιριού, με τους φοιτητ(ρι)ές να μην μπορούν λόγω χρονικότητας να διαδηλώσουν μαζικά απέναντι σε κάτι που υποβαθμίζει πλήρως τους όρους με τους οποίους σπουδάζουν, αναδεικνύει την πολιτική σκοπιμότητά της να αποτρέψει οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης απέναντί της.

continue reading

39 μήνες City Plaza: Ολοκλήρωση ενός κύκλου, αρχή ενός νέου.

39 μήνες City Plaza: Ολοκλήρωση ενός κύκλου, αρχή ενός νέου.

Σήμερα, 10 Ιούλη 2019 τα κλειδιά του κατειλημμένου ξενοδοχείου City Plaza παραδόθηκαν στους πρώην εργαζόμενους του ξενοδοχείου στους οποίους ανήκει ο κινητός εξοπλισμός. Όλοι οι πρόσφυγες που κατοικούσαν στο City Plaza έχουν μεταφερθεί σε ασφαλή καταλύματα στον αστικό ιστό. 

continue reading

Μια φανταστική συζήτηση με αφορμή (και όχι αιτία) τις φοιτητικές εκλογές!

Γιατί να συμμετέχω στις (φετινές) φοιτητικές εκλογές;

Γιατί:

-Όταν οι σπουδές μας διαρκώς υποβαθμίζονται με μείωση της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων μας και με εξίσωση των πτυχίων μας με αμφιβόλου ποιότητας προγράμματα σπουδών του εξωτερικού ή ιδιωτικών κολλεγίων, όπως προβλέπει η αναθεώρηση του άρθρου 16.

-Όταν η κοινωνία βυθίζεται στην εξαθλίωση με τεράστια ποσοστά ανεργίας, με όλο και αυξανόμενη μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό, με συνεχείς επιθέσεις στα εργασιακά μας δικαιώματα, με τη συζήτηση γύρω από τη δημιουργία κλάσεων μηχανικών που απειλεί άμεσα το ενιαίο του πτυχίου.

-Όταν συρρικνώνεται η δημοκρατία και εντείνεται μέρα με τη μέρα ο αυταρχισμός με διατήρηση της ακραίας καταστολής ενάντια σε κάθε μορφή αντίδρασης, και την έξαρση ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΜΕΤΟΧΟΣ!

Καλό το κήρυγμα, αλλά τι μπορεί να βγει από αυτό το πανηγυράκι (νοθείες, εκλογικοί μηχανισμοί, ψηφοθηρία από παρατάξεις κ.α.) των φοιτητικών εκλογών;

-Ο μόνος τρόπος για να αλλάξουν οι συλλογικές διαδικασίες είναι να συμμετέχεις σε αυτές και να αγωνίζεσαι ενάντια σε δυνάμεις που επιδιώκουν(και πετυχαίνουν) τον εκφυλισμό τους.

-Η ψήφος στην αριστερά και στα ριζοσπαστικά κομμάτια των φοιτητικών συλλόγων σημαίνει ότι συλλογικά συζητάμε και αποφασίζουμε για τα προβλήματα της καθημερινότητάς μας, σπάμε τη λογική του ατομικού δρόμου και δεν περιμένουμε από κανέναν έτοιμες λύσεις.

-Η αποχή σου είναι πολύ χρήσιμη για όλους εκείνους που θέλουν αδύναμους φοιτητικούς συλλόγους με απονεκρωμένες συλλογικές διαδικασίες και το μόνο που τους νοιάζει είναι να διατηρήσουν τα εκλογικά τους μαγαζάκια (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ).

Και πες ότι έρχομαι να ψηφίσω, γιατί να στηρίξω Ασυμμετρία-Αριστερή Ενότητα;

Η Ασυμμετρία είναι ένα φοιτητικό σχήμα που συμμετέχει στην Αριστερή Ενότητα. Η Αριστερή Ενότητα είναι μια δικτύωση αυτόνομων σχημάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς που δραστηριοποιούνται στα πανεπιστήμια και αγωνίζονται για αναβαθμισμένη, δημόσια και δωρεάν παιδεία. Είναι αυτή που θέτει το πρόταγμα για μετωπική συμπαράταξη της αριστεράς, βλέποντάς την σαν μια αναγκαιότητα στο σήμερα, με συνθετική διάθεση, πέρα από κάθε λογική πρωτοπορίας και περιχαράκωσης! Σε αυτή την κατεύθυνση, αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της περιόδου, επιδιώκουμε τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση των ριζοσπαστικών δυνάμεων του συλλόγου, την οποία, αφού υπάρχει και η πολιτική συμφωνία επί της συγκυρίας , εκφράζουμε μέσα από τα κοινά μας πλαίσια στις συνελεύσεις. Το ενωτικό εκλογικό ψηφοδέλτιο ΑΝΑΦΗ-ΑΣΥΜΜΕ3, συνεχίζει να αποτελεί ένα βασικό προχώρημα αυτής της διαδικασίας, μιας διαδικασίας που στοχεύει στην επανανοηματοδότηση των αγώνων και των συλλογικών μας διεκδικήσεων στο σήμερα.

Στηρίζοντας Ασυμμετρία και πέρα από λογικές ανάθεσης, αγωνιζόμαστε συλλογικά για:

– Σπουδές χωρίς δίδακτρα για όλες και όλους, με δωρεάν συγγράματα και δωρεάν μετακινήσεις για κάθε φοιτητή/τρια, με παροχή σίτισης και στέγασης, με επαρκή κρατική χρηματοδότηση και αναβαθμισμένες υλικοτεχνικές υποδομές. Ένα πανεπιστήμιο που θα προάγει την πολύπλευρη επιστημονική γνώση με κοινωνικό περιεχόμενο, θα δημιουργεί κριτικά σκεπτόμενους- ενεργούς πολίτες, μηχανικούς που σκέφτονται με άξονα το κοινωνικό και οικολογικό συμφέρον και κυρίως με ζωντανούς συλλόγους που θα ενθαρρύνουν και θα επιτρέπουν τη συμμετοχή όλων! Δηλαδή ένα πανεπιστήμιο δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό προσανατολισμένο στις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας.

– Δημοκρατία στους συλλόγους: Επιδιώκουμε την αναδιοργάνωση των συλλόγων και την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος στη βάση της δημοκρατίας, της ισότιμης συμμετοχής των φοιτητών(ενταγμένων και ανένταχτων), της αιρετότητας και της ανακλητότητας, ενάντια στη γραφειοκρατία, τις λογικές ανάθεσης, την αποχή από τις διαδικασίες και την απαξίωση των φοιτητικών συλλόγων. Διεκδικούμε μια άλλη διαδικασία γενικής συνέλευσης, που θα δίνει το χώρο και το χρόνο σε κάθε φοιτητή/τρια να συμμετέχει και να εκφράζεται. Μέσα από Παμπολυτεχνειακές συνελεύσεις επιδιώκουμε τη συμπόρευση φοιτητών, εργαζόμενων, καθηγητών.

– Την αναβάθμιση του χώρου του πανεπιστημίου από ένα χώρο στείρας επαγγελματικής κατάρτισης σε ένα χώρο κοινωνικής έκφρασης. Οραματιζόμαστε ένα πανεπιστήμιο, όπου ο φοιτητής θα έχει το χρόνο και χώρο να έρθει σε επαφή με νέες εμπειρίες και να αναπτύξει νέα ενδιαφέροντα κόντρα στην εντατικοποίηση που χαρακτηρίζει τη σχολή μας.

-Για ένα κόσμο αλληλεγγύης και ισότητας: Δίνουμε συλλογικές λύσεις στα ατομικά μας προβλήματα. Στον κοινωνικό κανιβαλισμό και τη λογική του ανταγωνισμού που μας επιβάλλεται, απαντάμε με δομές και κινήσεις αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης, Μαχόμαστε ενάντια στο ρατσισμό, το σεξισμό και τη μισαλλοδοξία.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ

ΣΤΙΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΑΝΑΦΗ-ΑΣΥΜΜΕ3

Μα που πήγαν, ρε παιδιά, όλοι οι φασίστες;

08/02/19: Στις11:30 το πρωί ο «Εμπουκά» Μαμάν Σούμπεκ, νιγηριανής καταγωγής, προσάγεται στο Α.Τ Ομονοίας για εξακρίβωση στοιχείων. Ο Εμπουκά δεν γυρνάει σπίτι και η γυναίκα του τον αναζητάει στην αστυνομία. Η αστυνομία της ζητάει να δηλώσει εξαφάνιση. Την ίδια στιγμή ο Εμπουκά βρίσκεται ήδη νεκρός κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, αφήνοντας την τελευταία του πνοή μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Η ένωση αφρικανών γυναικών καταγγέλλει ξυλοδαρμό, που προκάλεσε τη δολοφονία του. Ο Εμπουκά ήταν πατέρας δύο παιδιών.

07/03/19: Με αφορμή την έναρξη λειτουργίας Δομής Υποστήριξης και Εκπαίδευσης Προσφύγων (ΔΥΕΠ) με 14 προσφυγόπουλα σε σχολικό κτίριο της Σάμου, ο σύλλογος γονέων αποφάσισε την επ’ αόριστον αποχή των παιδιών τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

15/03/19:  Όχλος  70  «αγανακτισμένων» κατοίκων πραγματοποίησαν επίθεση σε ξενοδοχείο των Βιλίων. Το ξενοδοχείο φιλοξενούσε οικογένειες προσφύγων. Οι δράστες επιτέθηκαν με μολότοφ, πέτρες και κροτίδες, ενώ θύμα ξυλοδαρμών έπεσαν ακόμα και μικρά παιδιά. Ανάμεσα στους δράστες ήταν ο εν ενεργεία  αστυνομικός Γιώργος Ρούσσης και ο Βαλεντίνος Πέρδικας γραμματέας της τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.

18/03/19: Τέσσερις δράστες πραγματοποιούν επίθεση κατά ανηλίκων προσφύγων, μέσα σε γήπεδο μπάσκετ, στο χωριό της Κόνιτσας. Οι δράστες έχουν καλυμμένα τα πρόσωπα τους και είναι εξοπλισμένοι με ρόπαλα. Προκαλούν σοβαρές σωματικές βλάβες στους πρόσφυγες. Οι δράστες ταυτοποιήθηκαν και πρόκειται για τρεις 17χρονους και έναν 30χρονο, «επιφανές» στέλεχος της τοπικής Χρυσής Αυγής . 

18/03/19: Το πρωί της Δευτέρας ο 20χρονος μετανάστης από τη Γουινέα, ενώ περίμενε έξω από το Γραφείο της Greece Cash Alliance helpline, και ο ίδιος επέμενε για να βρεθεί λύση σε κάποιο πρόβλημα του, κλήθηκε η αστυνομία. Οι αστυνομικοί της άμεσης δράσης, κατά τη διάρκεια της σύλληψης του, τον έριξαν στο έδαφος και τον «ακινητοποίησαν»  με κλωτσιές και χτυπήματα στο πρόσωπο και τη πλάτη.  Όταν ζήτησε να τον πάνε στο νοσοκομείο γιατί πονάει, αστυνομικός του απάντησε «να πεθάνεις εδώ, όχι νοσοκομείο». Όταν ρώτησε «γιατί με χτυπάτε», πήρε την απάντηση «Μαύρε πήγαινε στη χώρα σου.»

23/03/19: Ομάδα 40 αντιφασιστών, ξεκινούν με πούλμαν προς τα Βίλια με σκοπό να πραγματοποιήσουν διαμαρτυρία ενάντια στη ρατσιστική επίθεση που έγινε σε πρόσφυγες στη περιοχή στις 15/03/19. Δυνάμεις ΜΑΤ και ΟΠΚΕ σταματούν το πούλμαν, κατεβάζουν τους επιβαίνοντες και τους προσάγουν στη ΓΑΔΑ.

25/03/19: Πραγματοποιείται στην Καλλιθέα η καθιερωμένη παρέλαση για την εθνική επέτειο. Επίσημοι καλεσμένοι οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής. Σωματεία, φορείς και συλλογικότητες συγκεντρώνονται για να διαμαρτυρηθούν για την παρουσία των φασιστών.  Τα ΜΑΤ σχηματίζουν τείχος απέναντι στην συγκέντρωση και της επιτίθενται απρόκλητα με χημικά και γκλομπ, προκαλώντας τραυματισμούς.

Καμία από αυτές τις ειδήσεις δεν θα τις ακούσεις στο δελτίο των 8. Κανένας πολιτικός δεν θα τις καταδικάσει.  Κανένας υπεύθυνος δεν θα καταδικαστεί. Όλοι μαζί, με περισσή υποκρισία, όλο έκπληξη, αναρωτιούνται «μα πως είναι δυνατόν να ανεβαίνει η ακροδεξιά στη χώρα μας, αλλά και πανευρωπαϊκά;».

Η φασιστική απειλή είναι εδώ και μας δείχνει τα δόντια της.  Θρέφεται από το καθημερινό ρατσισμό στα δελτία των 8, απ’ την εσκεμμένη συγκάλυψη όλων αυτών των γεγονότων, απ’ τους «αγανακτισμένους», «φιλήσυχους» πολίτες, απ’ τη συστηματική συνεργασία με το κράτος και τον θεσμοποιημένο ρατσισμό του, απ’ τις αυταρχικές και ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων ενάντια στου πρόσφυγες.

Κανένας εφησυχασμός!  Ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες και τους ρατσιστές!

Να παλέψουμε για ένα κόσμο, που να χωράει μέσα του πολλούς!